Dzieje Tristana i Izoldy

Znacznie bardziej wolę Romea i Julię od historii Tristana i Izoldy, ale nadal jest to całkiem przyjemna lektura. Ot, taki najzwyklejszy poemat romansowy. Niesamowicie rozpowszechniony w średniowieczu zapewne ze względu na przedstawienie zakazanej miłości, cnót rycerskich, magii, a i pewnie złe zakończenie bardzo pomogło temu poematowi zdobyć popularność na średniowiecznych dworach Europy. Mnie osobiście niesamowicie denerwuje tutaj zarówno Tristan jak i jego ukochana Izolda, po prostu ich charakteru są takie... lekko ciapowate, często dziecinne i przerysowane do granic możliwości. Wolę bardziej przyziemnych bohaterów, ale rozumiem że tutaj chodziło bardziej o samą historię i motywy, niż o bohaterów.