Bookfolio

Dzieje miłości Bożej

Teodoret z Cyru

religia

Dzieje miłości Bożej Teodoreta należą do najcenniejszych i najciekawszych relacji o początkach ruchu monastycznego w Syrii. Pozwalają nam poznać jego formy, właściwą mu specyficzną mentalność, uzmysłowić sobie jego funkcje w Kościele i społeczeństwie tych czasów. Jest to prawdziwie fascynująca lektura, o czym mieli okazję przekonać się jej liczni czytelnicy. Jednak zrozumienie opisywanego przez Teodoreta świata nie jest proste, nie wystarczy zwykła uważna lektura, potrzebna jest nam pomoc właśnie dlatego, że ten świat jest tak odmienny. Obszar, o którym pisze Teodoret, obejmuje tereny wokół miast: Cyr, Antiochia, Chalkis, Apameja. Tradycyjnie nazywamy tę krainę Syrią. Ludność tych terenów dzieliła się na dwie podstawowe grupy językowe: grecką i syryjską. Mieszkańcy wsi w większości mówili po syryjsku – wprawdzie zdarzały się niewielkie osady z greckojęzycznymi mieszkańcami, ale stanowiły one rzadkość. O wiele bardziej skomplikowanie przedstawiała się sprawa etnicznego charakteru bardzo licznych miast. Duże centra, takie jak Antiochia, jej port Seleukeja Pieria, Beroja, Apameja, Laodikeja były zdecydowanie greckie (jednak i w tych miastach wśród warstw najuboższych znajdowali się Syryjczycy). W mniejszych ośrodkach, a także w miastach położonych bliżej wschodniej granicy cesarstwa, wśród biedoty i w warstwach średnich przeważali Syryjczycy. Elita miast częściej była greckojęzyczna, ale i w jej gronie spotkać można było rodziny co najmniej dwujęzyczne, jeśli nie wręcz syryjskojęzyczne. Kierownictwo nad trzodą przejął podziwu godny Helladiusz. Spędził on w tamtych stronach sześćdziesiąt lat, a następnie z woli Bożej otrzymał stolicę biskupią w Cylicji. Nie zarzucił jednak filozofii, którą uprawiał przedtem, lecz do poprzednich umartwień codziennie dodawał trudy związane z godnością biskupa. Jego uczniem był błogosławiony Romulus, który później został przełożonym wielkiej wspólnoty. Jego wspólnota do dziś trzyma się tego samego sposobu życia. Obok klasztoru leży wieś, która po syryjsku nazywa się Marato. Kończąc to opowiadanie o Teodozjuszu, proszę o jego błogosławieństwo.

Klimat książki

Głęboka, wymagająca lektura o korzeniach chrześcijańskiego monastycyzmu w Syrii, wymagająca specjalistycznej wiedzy do pełnego zrozumienia kontekstu kulturowego.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • Rozbudowany świat
  • Wyraziste postacie
  • wolne tempo

Tropy

  • ascetyczny styl życia
  • duchowe przewodnictwo
  • konflikt światopoglądów

Szczegóły

Rok wydania
2007
Liczba stron
352 str.
Wydawnictwo
Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC
Język
polski
Format
papier
Cykl
Źródła monastyczne
Gatunek
religia
ISBN
9788373542051

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Dzieje miłości Bożej" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.