Dziecko z mgły

Zdecydowanie wolę książki osadzone w realiach życia. Być może inni czytelnicy potrzebują od czasu do czasu odmiany, ja nie. Nie przemawia do mnie historia dzieci z mgły i organizacji która zajmuje się stymulowaniem ich nadzwyczajnego rozwoju. Alicja wiedzie życie singielki i nagle okazuje się że ma się zaopiekować Mią dziewczynką, dla której jest niby jedyną krewną. Dobrowolnie przyjeżdża na lotnisko skąd zabiera dziecko. Dziewczynka od początku dziwnie się zachowuje. Ma też garderobę rodem z siedemnastego wieku. Jak dla mnie wszystko mocno naciągane. W prawdziwej rzeczywistości pewnie ktoś udałby się od razu na policję i to specyficzne dziecko trafiłoby do izby dziecka. W opowieści występuje też ciotka Aniela, która nie wiedzieć czemu nie jest informowana o kolejnych wydarzeniach. Takie sztuczne stwarzanie problemów. Przeczytałam i chyba nie sięgnę po następną pozycję autorki.