Bookfolio

Działa samobieżne Wojska Polskiego 1918 - 1945

Janusz Ledwoch

historia

W latach 1918–1939 Wojsko Polskie dysponowało tylko prototypowymi dzia-łami samobieżnymi, wykonanymi na podwoziu tankietki TK (TK–D) i ciągnika gąsienicowego C2P (niezbyt precyzyjnie nazywane TKS–D, bardziej poprawnie C2P–D, lub ostatecznie TK–SD). Obie konstrukcje należały do pionierskich rozwiązań, bowiem w latach trzydziestych XX wieku był to zupełnie nowatorski typ uzbrojenia. Pierwsze działa samobieżne powstały w Wielkiej Brytanii, Niemczech i USA, lecz były to pojazdy doświadczalne. Tylko w ZSRS wykonano niewielką serię dział samobieżnych na podwoziu czołgu lekkiego T–26. Prawdziwy rozwój tego typu uzbrojenia nastąpił dopiero w okresie II wojny światowej, kiedy to wyprodukowano tysiące różnorodnych dział samobieżnych, począwszy od konstrukcji improwizowanych, zabudowanych na ciągnikach, po całkowicie opancerzone wozy bojowe, będące w istocie (z racji solidnego opancerzenia i silnego uzbrojenia) bezwieżowymi czołgami (np. niemieckie Panzer IV/70, czy sowieckie ISU–122/152). W latach 1939–1945 jednostki Polskich Sił Zbrojnych (Francja, a potem Wielka Brytania),Armii Polskiej na Wschodzie (Bliski Wschód, a potem II. Korpus PSZ we Włoszech) i Armia Polska w ZSRS zostały uzbrojone w różne typy dział samobieżnych produkcji: brytyjskiej, kanadyjskiej, amerykańskiej i sowiec-kiej. Używano też pojedynczych pojazdów zdobycznych: niemieckich dział samobieżnych Jagdpanzer 38(t) ,,Hetzer” i dział szturmowych Stumgeschütz 40 Sd Kfz 142/1 Ausf. G oraz dział samobieżnych na podwoziach transporterów opancerzonych Sd Kfz 250/251. W skład arsenału polskich jednostek wchodziły zarówno pojazdy uzbrojone w armaty lub haubice, przeznaczone do wsparcia własnych wojsk i ewentualnie do niszczenia pojazdów pancernych przeciwnika, jak i wyspecjalizowane działa samobieżne (niekiedy nazywane działami pancernymi) wykorzystywane tylko do niszczenia nieprzyjacielskich wozów bojowych. Odrębną grupę stanowiły działa samobieżne z uzbrojeniem przeciwlotniczym. Natomiast sądzę, że do grupy artylerii samobieżnej można warunkowo włączyć tzw. samochodowe działa przeciwlotnicze. Były to pojazdy, które nie holowały armaty przeciwlotniczej, lecz posiadały działo zamontowane na skrzyni ładunkowej samochodu ciężarowego, co umożliwiało szybsze ich przemieszczanie (chociaż takie pojazdy posiadały oczywiście gorsze własności trakcyjne, niż konstrukcje półgąsienicowe lub gąsienicowe) i zajmowanie pozycji ogniowych. Natomiast takie pojazdy nie mogły być używane bojowo na pierwszej linii frontu i w wielu armiach (np. niemieckiej) zostały całkowicie wydzielone z artylerii samobieżnej i szturmowej.

Klimat książki

Specjalistyczne opracowanie historyczno-techniczne skupiające się na ewolucji i zastosowaniu dział samobieżnych w polskim arsenale wojskowym na przestrzeni dwóch wojen światowych.

W skrócie

  • Skłania do myślenia
  • umiarkowane tempo

Tropy

  • analiza techniczna
  • wykaz pojazdów
  • chronologia rozwoju

Szczegóły

Rok wydania
2016
Wydawnictwo
Militaria
Język
polski
Format
papier
Gatunek
historia
ISBN
9788372198983

Opinie czytelników

Oceń tę książkę

0/10

Kiedy przeczytana?

2026-11-19

Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.

Bezpłatne konto Bookfolio

Dodaj „Działa samobieżne Wojska Polskiego 1918 - 1945" do swojej półki

Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.

Trzy półki czytelnicze

Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.

Oceny i recenzje

Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.

Statystyki i wyzwania

Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.

Rekomendacje i grafiki

Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.