Dyrygent

"Przemijanie czasu nie zawsze jest błogosławieństwem". (str 45) Powieść oparta na autentycznych wydarzeniach, jednak postaci i fabuła to fikcja literacka. Jednakże trójka bohaterów jest autentyczna Dmitrij Szostakowicz kompozytor, drugi dyrygent Leningradu Karl Eliasberg i Nina tancerka z baletu Kirowa. Śledzimy ich losy od czasów dzieciństwa do momentu blokady niemieckiej.Mamy obraz Leningradu podczas 1941 nieustanne naloty, bombardowania, biedę, ubóstwo, głód, strach, przemianę ludzi widzących nieszczęście i tragedię wokół siebie, obojętność. Sroga zima 30- stopniowy mróz, bez prądu, ogrzewania i jedzenia obnaża okrucieństwo natury ludzkiej w obliczu przeżycia.Mówiono nawet o przypadkach kanibalizmu. Szostakowicz genialny kompozytor, beznadziejny mąż i ojciec nazywany przez studentów "człowiekiem z Marsa" obojętny a zarazem pewny siebie.Poznajemy warunki w jakich tworzył, ile wysiłku kosztowało go stworzenie kolejnych utworów, jego życie bez snu.Jest twórcą "Siódmej Symfonii" symfonii wojennej za Leningrad, którą zaczął komponować w pierwszych tygodniach niemieckiej inwazji. Zaczątkiem tego genialnego dzieła była powtarzająca się sekwencja z nocnego koszmaru o uciekających z miasta Niemcach.Absurdalna decyzja władz partyjnych mająca na celu podniesienie morale wśród mieszkańców Leningradu o reaktywowaniu orkiestry do wykonania tejże symfonii dała zielone światło drugiemu dyrygentowi Leningradu Eliasbergowi do wykazania się.Człowiek, który nigdy nie zaznał szczęścia, nie doznał prawdziwej miłości, zakompleksiony z wielkimi marzeniami. Przychodzi mu się zmierzyć z czymś niemożliwym, prawie niewykonalnym. Dyrygowanie orkiestrą "żywych trupów", która poprzez ćwiczenia i przygotowywanie się do wykonania wielkiego dzieła wypełniała swój patriotyczny obowiązek służenia krajowi.Smutny i przygnębiający obraz tamtych czasów.