Dylemat

Co to było? Jestem zdezorientowana, wytrącona z równowagi… Przyglądam się raz jeszcze, czy na pewno autorem tej powieści jest dobrze mi znana B.A Paris. A jednak, chyba szansa na błąd w druku jest marna… Chciałabym nie przyłożyć ręki do krytyki, ale szczera ze sobą, przyznaję, że DYLEMAT jest prawdziwym dylematem dla czytelnika, czy ma w tę historię brnąć dalej… B.A Paris koncentruje przede wszystkim naszą uwagę pod kąt psychologiczny. Wydarzenia poznajemy z punktu widzenia Livii i Adama, rodziców dorosłej Marnie i Josha. Dzięki dwóm narratorom możemy zachować obiektywizm w stosunku do sytuacji. Z czasem dowiadujemy się, że oboje bohaterowie mają jakiś sekret, który ich dławi. Zbliżające się czterdzieste urodziny Livii, które od tak dawna planowała uniemożliwiają ujawnieniu prawdy w czasie… No właśnie…Czy wszystko musiało skupić się w ciągu jednej imprezy? Przygotowania i inne czynności z tym związane, pisarka z ich opisem mogła sobie darować. Wszystko rozgrywa się w ciągu jednej doby, wychodzą brudy o których Livia i Adam nie mieli pojęcia, a to stanie się niczym w porównaniu do przyszłości, jaka się maluje dla nich w czarnych barwach. Do końca się łudziłam, że finał będzie zaskoczeniem. Chciałabym, żeby psychologiczna powieść przemieniła się w kryminalną zagadkę, a nie historię, która staje się tak przewidywalna, że można się zastanawiać - czy na pewno ją dokończyć? Nie sposób nie oceniać postaci, gardzić nimi, a czasem współczuć. Po wszystkim można dojść do puenty – nikt tak naprawdę nie może być szczęśliwy w stuprocentach. Muszę też zaznaczyć, że chociaż DYLEMAT czyta się szybko, to akcja, (jeśli to odpowiednie słowo),nabiera tempa dopiero w połowie książki.