Dwunastu. Pseudo Abdiasza historie apostolskie

Równo trzydzieści lat temu, 25 stycznia 1994, skończyłem pisanie wstępu do pierwszego polskiego i jednego z nielicznych na świecie przekładu historii Apostołów Ps. Abdiasza, który ukazał się rok później i szybko zniknął z pólek księgarskich i dziś można go ewentualnie znaleźć w internecie. Powodzenie łatwo zrozumieć: jest to pierwsze w języku polskim całościowe legendarium apostolskie, czyli zbiór legend o Apostołach. Legendy o nich znajdowaliśmy wprawdzie w różnych zbiorach legend średniowiecznych, np. w Złotej Legendzie (która zresztą też nie jest przełożona w całości na język polski!),ale to były opowiadania o niektórych Apostołach. W Ps. Abdiaszu mamy komplet opowiadań o Apostołach, dokładniej – nie o wszystkich, bo brak św. Macieja, natomiast jest św. Paweł. A ponad to jest to zbiór o ponad pięć wieków starszy od arcydzieła Jakuba de Voragine, a pochodzi prawdopodobnie od jeszcze starszych tekstów. Przygotowując przekład planowałem dopiero pracę na polskim przekładem apokryfów Nowego Testamentu, i Ps. Abdiasz miał być pierwszym tomem apokryfów dotyczącym Apostołów. Wtedy zresztą nie mieliśmy polskich przekładów jakichkolwiek apokryfów, prócz przełożonego z francuskiego, niewielkiego wyboru apokryfów przełożonych z języka francuskiego, wydanych w Londynie, a więc w Polsce praktycznie niedostępnych, Dziś jednak sytuacja jest zupełnie inna. Mamy przekład na język polski podstawowych tekstów apokryficznych ewangelii, dziejów apostolskich, listów i apokalips w pięciu tomach. W drugim tomie Apokryfów Nowego Testamentu (w dwu częściach, około 1400 stron dużej ósemki) znajdziemy najważniejsze, przynajmniej, legendy o Apostołach, m.i. dwa żywoty wzięte z Ps. Abdiasza, ale o nich poniżej. Czy warto więc na nowo wydawać to dziełko? Z przedmowy