Dwukropek

wersja papierowa Zbiór zawiera jedynie 16 wierszy naszej Noblistki, ale tak pięknych i wydanych z taką pieczałowitością, że chętnie wybaczam. Każdy wiersz jak w lustrzanym odbiciu ma na stronie obok swój pisany odręcznie oryginał. Te odręczne notatki poetki są pokreślone, napisane nierówną czcionką, niektóre możliwe do odczytania.... inne mniej i ten zabieg jest wspaniały. Wiersze są różne, a w moim odczuciu wszystkie dotyczą niepewności świata jaki zastaliśmy. W jednych poetka się z tym godzi (jak w wierszu "Pies uwikłany w historię),w innych jest w tym nuta goryczy i wewnętrznego szarpnięcia (jak w labiryncie, króry jest moim absolutnie ulubionym wkerszem nie tylko w tym tomiku, ale ulubionym wierszem Szymborskiej w ogóle). Styl Szymborskiej jest bardzo prosty, czasami wręcz brzmi jak fragment prozy, a jednak gdy dać sobie chwile, gdy usuąść i pozwolić sobie z tym tekstem po prostu chwile pobyć okazuje się, że ta prosta, na pierwszy rzut oka "mało poetycka poezja" potrafi poruszyć jakieś struny o których człowiek dawno zapomniał. Poezja Szymborskiej jest w moim odczuciu świadomie stworzonym tłem dla odczuć i przeżyć wewnętrznych człowieka. Są poeci którzy tworzą dialog, są poeci, którzy uderzają mocno bardzo wyraźną formą, a Szymborska daje przestrzeń by usiąść i czuć. Nic nam nie udowadnia, nie chce nas zdominować, rzuca przynętę... i pozwala zostać z własnymi myślami. Późno w swoim życiu przekonałam się do poezji, ale gdy już się przekonałam, to cieszę się na każde spotkanie. Wspaniałych mamy poetów!