Dwoje na kwarantannie

a gdyby tak zapomnieć Starość? nie karmić, nie doglądać zrzec się jej notarialnie odrzeć z narośli warstwa po warstwie usunąć ze skóry jak drzazgę odnaleźć swój kształt pierwotny spojrzeć jaśniej bez zaćmy wspomnień wypełnić bruzdy życiem zwilżyć usta ochotą posiąść na własność Młodość? { Ta para wyłoniła się z pożogi. Nieporadnie i strachliwie ruszyli ku sobie. Bez fanfar, aktów strzelistych, w codziennej krzątaninie, tkliwości, czułych gestach odnaleźli kierunek. Ku miłości. } ...