Dwie twarze Ioany

" (...) człowiek musi utożsamiać się z jakimś miejscem, inaczej jego życie nie ma sensu". Dwie twarze Iooany to czwarta książka w dorobku Pani Katarzyny Archimowicz. Trzy poprzednie przeczytałam jak pamiętam z zapartym tchem i jak tylko zobaczyłam w zapowiedziach Siwe twarze Ioany to wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Jak mówi autorka " pisze takie książki, jakie sama chciałabym przeczytać". To ja powiem Pani Katarzyno proszę więcej i częściej, bo to nie są kolejne tanie romansidła, ale książki przemyślane w każdym zdaniu, mądre, ciepłe i kojące. takie, które chciałoby się czytać w nieskończoność, a zarazem pochłania się je zachłannie, bo chce się wiedzieć co dalej. Ioana Averescu to młoda kobieta wychowywana przez babkę Anielę, pół-Rumunka, pół-Polka i jak sama o sobie mówi z żadnym z tych miejsc się nie utożsamia. Wychowana przez Aniele z domu Oleśniewska od najmłodszych lat ma wpajaną miłość do Polski, a w zasadzie do wspomnień o kraju, z którego w czasie wojny zmuszona była uciekać matka Anieli-Julia, wywodząca się ze zubożałej szlachty. W Rumunii ludzie z pewna pogardą mówią na Ioanę dziedziczka. Ioana jest zaręczona z Constantinem, miejscowym chłopakiem, za którego planuje wyjść za mąż. I pewnie tak by się stało gdyby nie fakt, że zupełnie przypadkiem odkrywa zdradę chłopaka. Zdruzgotana i załamana nie umie sobie tego wytłumaczyć. jakby tego było mało to Constantin ulega poważnemu wypadkowi,w którym ginie jego kochanka, a on sam przebywa w szpitalu, gdzie jego życie wisi na włosku. Vadu to mała rumuńska wioska, położona nad brzegiem morza i jak to w małych społecznościach bywa wszyscy wiedzą wszystko. Ioana pada ofiarą pomówień, zostawiła przecież chłopaka w potrzebie. Więcej na blogu https://rudabiblioteczka.blogspot.com/2019/01/katarzyna-archimowicz-dwie-twarze-ioany.html