Duszący zapach bzu

Zaskakujące, że drugi tom sagi rodzinnej jest znacznie lepszy niż pierwszy. Zapewne jest to zasługa postaci, która pojawiła się w powieści, a jest nią klaudia Leszczyńska. Kobieta wróciła do rodzinnych stron z dalekiej japonii, gdzie mieszkała kilka lat. Jest z zawodu fotografem, w związku z tym podóżowanie ma wpisane w pracę. Powrót w rodzinne strony, to szansa na spokojny wypoczynek, ale w przypadku Klaudii jest coś co dręczy ją od lat. Kobieta nie może pogodzić się z tajemniczą śmiercią Izy, jej siostry. Podejmuje wiec swoje śledztwo. W powieści oczywiście nie brakuje ciągu dalszego relacji między Lilką, a Fabianem. Ciepła opowieść o rodzinnych losach , która jak to w rodzinie pełna jest zakrętów losu, dramatów, ale i chwil pięknych. Szczególną symaptią obdarzyłam dziadka janka, który jak na nestora rodu ma swoje zdanie w każdej sprawie. Jego postać naprawdę ożywia powieść. Warte także podkreślenia jest to, że autorka postawiła na relacje rodzinne, na wsparcie jakim się obdarzają poszczególni członkowie, nawet wtedy, gdy nie do końca jest im po drodze. I jak miałam mieszane uczucia po pierwszej części, to teraz z chęcią zajrzę na podwórko dworku, aby sprawdzić co też tam się wydarzyło.