Dusza granicy

Włochy, Nevada, północna część regionu Wenecji Euganejskiej, koniec XIX wieku. Przepiękna dolina nad rzeką Brenty. Poznajemy rodzinę De Boerów. Jest to jedna z niewielu rodzin mieszkająca na tym terenie. Ojciec Augusto to głowa tej pięcioosobowej rodziny, człowiek o niesamowitej sile, poczuciu odpowiedzialności, pracowity, z wewnętrznym samozaparciem, stoicyzmie, małomówny. Matka spokojna, cicha, uległa, głęboko wierząca kobieta. Dwie córki i mały synek. Gołym okiem widać, że rodzina jest ze sobą bardzo emocjonalnie związana. Ich wzajemna troska, szacunek, oddanie bardzo mi się podobała, choć bez wylewności i czułości. Najstarsza z córek Jole to niesamowita dziewczyna, wielką miłością darzy konie, ma dziką naturę, podobną do ojca. Od zawsze utrzymują się z uprawy tytoniu, która jest całkowicie kontrolowana przez państwo i bardzo słabo opłacana. Aby móc wyżywić rodzinę, Augusto decyduje się na przemyt. Musi odbyć pieszą, ponad siedemdziesięciokilometrową wędrówkę na drugą stronę granicy do Austrii. Jest to bardzo niebezpieczne i trudne. Z każdej strony, przemytnikowi grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Gdy Jole kończy piętnaście lat, ojciec postanawia wprowadzić ją w ten proceder. Zabiera ją ze sobą, pokazuje, tłumaczy, uczy. Wie, że być może przyjdzie taki czas, że dziewczyna będzie musiała podjąć trud wędrówki samotnie. Pewnego roku ojciec nie wraca z wyprawy. Sytuacja rodziny staje się tragiczna. Jole podejmuje decyzję, o wyprawie przemytniczej z ukrytym tytoniem i chęcią odkrycia prawdy, co spotkało ojca. Od jego ostatniej wyprawy, minęły już trzy długie, niełatwe lata. “Głos granicy był silniejszy od wszystkiego innego. By przeżyć”. Rytm życia i codzienność wyznaczają upływające pory roku. Ciężka praca, zależność od kaprysów aury. Życie proste, przewidywalne, może nawet nudne. Niesamowite opisy przyrody, zwierzęta, jej potęga, groza i piękno... Inni ludzie, ich ukryte zamiary, niekoniecznie dobre... Rzucający się podział między bogatymi tyranami a głodującymi, ciężko pracującymi ludźmi, nieuczciwość, prześladowanie, poniżenie. Czy ci ludzie mają szansę na lepsze życie? Spokojna, bardzo stonowana akcja, płynna narracja, fabuła wciągająca, przykuwająca uwagę i zaskakująca. Krótkie rozdziały, mało dialogów. Powieść podzielona jest na trzy części, które czyta się bardzo dobrze i szybko, z ciekawością i zainteresowaniem. Emocjonalna, przepełniona miłością, troską, walką o przetrwanie. Ogromnym, porażającym strachem, poświęceniem, determinacją, walką ze słabościami, wielką odwagą, śmiertelnym niebezpieczeństwem. Ta niewielkich rozmiarów książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Wzrusza swoją prostotą i dużym realizmem. Na pewno, ta lektura nie jest dla osób, które w książkach szukają sensacji, czy dobrej zabawy, tutaj tego nie znajdziecie. Za książkę dziękuję wydawnictwu Smak Słowa. Była to niesamowita wędrówka, pełna odkrywania, ujawniania zdarzeń i sytuacji do tej pory mi nie znanych. Polecam :) "Dusza granicy" to pierwsza część "Trylogii ojczyzny", kolejna ukaże się w październiku. Mam wielką ochotę na ciąg dalszy. http://tatiaszaaleksiej.pl/?p=521