Drzewo, Kurhan i Stara Wieża

To już trzeci, i finalny, tom opowiadania z cyklu „Mądrość Wiedźmy” autorstwa Marka Pietrachowicza. Nie jest łatwo być młodym pisarzem, wojownikiem i synem wodza, gdy wszyscy usiłują pozbawić Cię tronu i wykorzystać w swoich własnych planach zdobycia władzy. Zwłaszcza, gdy oboje Twoi rodzice wyjechali wojować z potężnymi wrogami, którzy wszędzie mają swoich agentów. A gdyby tego było mało, to zarówno aniołowie, jak i demony toczą na tym tle o wiele poważniejszą rozgrywkę, o iście biblijnych proporcjach – w której stawką dla Ciebie jest Twoja własna dusza. Dusza, skażona nieobliczalną magią wiedźm jeszcze w łonie matki-czarownicy. „Wiedział, że w tej postaci nie może tu pozostać, nie narażając się nie tylko na kpiny, ale i na uwięzienie bądź egzekucję. Starodawne reguły stanowiły, że zwycięstwo jednego jest zarazem porażką drugiego – wygrywa najsilniejszy, niszcząc słabych, i inaczej być nie może. Ingrid była tego samego zdania, a tron wodza był tylko jeden. (…) Nie mając zgoła żadnej obrony przed złymi zaklęciami, Caltir nie widział sensu w stawaniu do walki z Ingrid i szamanką, które zawiązały z sobą nieświęte przymierze. Tylko Raiana – jedyna inna wiedźma, jaką znał, a przy tym życzliwa Caltirowi – mogła mu pomóc przełamać klątwę. (...) Trzeba było przedsięwziąć daleką wyprawę i odnaleźć matkę.”