Dryland

Po reportaż pana Konrada sięgnęłam z czystej ciekawości, aby dowiedzieć się co nieco o Somalii, jak dla mnie dość egzotycznym miejscu. Przyznam, że to co otrzymałam mocno mną wstrząsnęło. Nie była to łatwa lektura, chociażby ze względu na przyjęty przez autora specyficzny sposób narracji, pełnej metafor i nietypowych skojarzeń, który momentami bywał dość irytujący. Jednak po przeczytaniu całości, wiem co autor chciał uzyskać dzięki temu zabiegowi. Reportaż podzielony jest na dwie części, w pierwszej bohaterem jest Abdulkadir somalijski uciekinier, który wylądował w Polsce, gdzie został współzałożycielem fundacji pomagającej Somalijczykom, opowiada nam o swojej drodze życiowej w Somalii. Natomiast kolejna część to opis wyprawy do tegoż kraju samego autora, aby zobaczyć największy na świecie obóz dla uchodźców, spotkania z różnymi osobami i jego perypetie z tym związane. Somalia określana mianem państwa-widma okazuje się być nieustannie krwawiącą raną Afryki. Zniszczona nie tylko przez konflikty zbrojne, ale też przez swoich własnych mieszkańców mających specyficzne podejście do życia, będących wiecznymi nomadami zbyt dumnymi, aby podjąć się niektórych zajęć. Reportaż porusza wiele drażliwych kwestii, jak fanatyzm religijny, solidarność klanowa, tradycja obrzezania kobiet, uzależnienie od czatu czy wyzysk ekonomiczny. Dużym atutem książki pana Piskały są zdjęcia dokumentujące jego somalijską przygodę. Ciekawy, wstrząsający, prawdziwy obraz piekła na ziemi. Polecam