Drugie życie Pana Roosa

Właśnie doszłam do przekonania, że dużo łatwiej jest napisać słowo krytyki, niż pochwalić książkę. A ja tu mam „Drugie życie pana Roosa” Nessera i chcę ogłosić, że powieść mi się podobała. W żadnym razie nie stwierdzę, iż „Drugie życie…” jest kryminałem. Z takim nastawieniem czytelnik ma obowiązek poczuć się rozczarowany. Książka jest przede wszystkim rewelacyjnym studium charakterów, jest bardziej powieścią psychologiczną niż kryminałem. Za to pod względem psychologicznym niczego jej nie brakuje. Ja czytałam całość z niesłabnącym zainteresowaniem. Do tego w drugiej części pojawiają się znani bohaterowie i zaczynam czuć się jak w domu. Na plus powieści przemawia też, iż autor pamięta, aby pokończyć wszystkie wątki: graffiti, ośrodka, przypadkowego kierowcy. Jednocześnie nie powtarza treści, czyli radzi sobie idealnie. Moim zdaniem bardzo dobra powieść psychologiczna z małym wątkiem policyjnym.