Smak szczęścia był wydany jako pierwodruk przez Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu w roku 1984. Obecnie Drugi smak szczęścia jest poszerzony poprzez pracę o Wilnie pt. W szumie Wilenki, czyli o Wilnie inaczej. Ażeby zrozumieć celowość tego połączenia obu utworów w jednym tomie, należałoby sięgnąć do treści Smaku szczęścia. Główna bohaterka tego utworu zarówno ze względu na powiązania rodzinne, jak też swoją wczesną młodość spędzoną w tym mieście, z pewnością zasługuje na to. Pomijając ten fakt ja sam pochodzę z Wilna, tam spędziłem moją młodość i tam znajdują się groby moich przodków. Jeżeli dodam jeszcze, że powieść ta zawiera wiele faktów z życia mojej rodziny, to chyba czytelnik połączenie tych dwu książek w jednym tomie zaakceptuje. Mam nadzieję, że W szumie Wilenki nie będzie nudnym opisem miasta, jaki można spotkać w wielu przewodnikach, ponieważ są to wrażenia i odczucia człowieka zupełnie niewidomego, a zamieszczone tam opisy nie stanowią powtórzenia napisanych już przez kogoś wrażeń i odczuć, lecz są tym, co dyktowała mi moja wyobraźnia przestrzenna oparta o własne doświadczenia. Starałem się też urozmaicić suche opisy obiektów historycznych i arcydzieł sztuki, legendami, gdyż Wilno to miasto legend, a ich mnogość świadczy o charakterze i usposobieniu mieszkańców tego pięknego grodu. Odnośnie Smaku szczęścia pragnę ostrzec czytelnika przed posądzeniem mnie o wyłączne przedstawienie dziejów mojej rodziny. Co prawda wszystkie zawarte tu wydarzenia są prawdziwe, jednak uległy pewnemu przekształceniu, czego wymagała ode mnie konsekwencja autorska, połączenie rzeczywistych wydarzeń z fikcją literacką, tak, ażeby budowa fabuły na tym nie ucierpiała. Ponadto, nie wszystkie postacie są autentyczne. Są tu także postacie fikcyjne, nie mające konkretnego związku z moją rodziną. Jedną z takich postaci jest chociażby mecenas, syn Urszuli Grudzińskiej. Była ona konieczna, ażeby czytelnik uzmysłowił sobie wielką tragedię matki niewidomego syna i to w czasach, kiedy niewidomy był uważany za człowieka niezdolnego do jakiejkolwiek samodzielności. Chciałbym też, ażeby czytelnik zastanowił się w trakcie czytania tej książki, jak różne bywają smaki szczęścia, i jak różnorodne tworzą postacie uczuć. Pragnąłbym, ażeby dzięki powyższym wyjaśnieniom głębszy nurt tego dzieła został właściwie zrozumiany. Napoleon Mitraszewski
Klimat książki
połączenie faktu i fikcji, opis zmysłowy, refleksyjne, sentymentalne
W skrócie
- Rozbudowany świat
- Wyraziste postacie
- Skłania do myślenia
- umiarkowane tempo
Tropy
- postacie fikcyjne w tle rzeczywistych wydarzeń
- opisy zmysłowe
- legendy miejskie
Szczegóły
- Rok wydania
- 1995
- Liczba stron
- 234 str.
- Wydawnictwo
- Orpha
- Język
- polski
- Format
- papier
- Czas czytania
- 3 godz. 54 min.
- Cykl
- Smak szczęścia
- Gatunek
- literatura piękna
- ISBN
- 839035750X
Inne książki autora
(5)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Drugi smak szczęścia" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.