Drugi peron

Przyjemny i całkiem nastrojowy zbiorek, ale pewną wadą jest dla mnie jednak to, że ten nastrój zahacza bardziej o melancholię, aniżeli o grozę - tej drugiej za wiele tu nie uświadczymy. Nie wiem, być może to po prostu kwestia moich oczekiwań, ale fakt, że podczas lektury nie czułem dreszczyku był odrobinę rozczarowujący. Mimo tego, kolejne teksty uznaję za dobre i warte uwagi, choć nie jest to też lektura dla każdego. Na plus wyróżniłbym dwa opowiadania. Duże wrażenie robi tekst tytułowy, który czaruje bardzo interesującą kreacją świata przedstawionego. I tutaj melancholia pasuje jak ulał. Drugi highlight to z kolei "Mali powstańcy", w którym to opowiadaniu autorka w bardzo przewrotny sposób przedstawia powrót pewnego starszego mężczyzny do Warszawy i prezentuje jego powstańcze wspominki. Mimo mikrej objętości, udało się tu dobrze wyeksponować motyw trudnej przeszłości, której bohater nie żałuje, ale z którą musi się mimo to rozliczyć.