Droga do szczęścia

To był naprawdę kawał dobrej literatury. Życiowa, prawdziwa, obdarta ze sztucznej fasadowości otaczającej mit dobrego i szczęśliwego małżeństwa. Yates dokonał rzeczy niemożliwej, czy wręcz obrazoburczej łamiąc schematy i stereotypy dotyczące amerykańskiego snu o wolności dwojga młodych ludzi, których połączył przypadek, wyobrażenie o wyjątkowej wspólnej przyszłości, której realizacja rozbiła się o szarość dnia codziennego. Świetne studium psychologiczne postaci, ukazanie ich przemyśleń, niezrealizowanych marzeń, przekonań dotyczących życia, rodziny czy partnera unaocznia, jak skomplikowaną istotą jest człowiek, jak trudno mu pogodzić się z utratą własnej dumy czy godności na rzecz wyższych celów. Często nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele możemy stracić kierując się swoim egoizmem, nie potrafiąc wczuć się w rolę, jaką narzucamy sobie tak naprawdę sami, nie do końca mając tego świadomość. Bo czy posiadanie rodziny musi zamykać nam drzwi do spełnienia siebie? Czy może raczej jest tu winny nasz brak umiejętności komunikacji czy wyrażania na głos swoich pragnień? Brak dojrzałości, oparcia, zrozumienia ze strony drugiej osoby bywają przeszkodą nie do pokonania, które zanurzają nas w mrocznych czeluściach szarej egzystencji. Zatapiamy się w sobie, swoich uczuciach wyolbrzymiając czy wymyślając sobie, często nieświadomie, problemy, których tak naprawdę nie ma lub są one całkiem błahe co może prowadzić do tragedii, tak jak mamy tutaj tego przykład. Autor momentami ironizuje, czy wręcz swoją niezwykłą przenikliwością, dogłębną obserwacją i analizą życia codziennego zahacza o czarny humor, który pomaga w bezstronnym i chłodnym przetrawieniu fabuły, która nie jest lekka, miła i przyjemna. Swoim realizmem dotyka każdego z nas i pozwala na szeroki wachlarz odczuwania historii April i Franka. Książkę czyta się z niemałym wysiłkiem, gdyż dotyka ona drażliwych kwestii i dla niektórych czytelników mogą one wydawać się nie do przejścia, aczkolwiek styl autora, rewelacyjna umiejętność przekazania i wczucia się w emocje bohaterów pozwalają na uwolnienie swojego umysłu od stereotypowego i małostkowego widzenia świata. Adaptacja filmowa z Kate Winslet i Leonardo DiCaprio również godna polecenia. Serdecznie polecam.