Drobna zmiana

Zamówiłam przez internet. Przyszło. Otwieram i patrzę. Czoło marszczę. Cóż to za wybrak? Na każdej stronie ze cztery wersy. Drukarka im nawaliła czy jak? Nadawałabym się do Greenpeace. Udusiłabym za marnację papieru (w pracy wykorzystuję każdy kawałek kartki i to dwustronnie, bo przecież czegokolwiek się nie zapisuje czy nie drukuje – czy nie szkoda tych drzew?). Otwieram i czytam. Rozumiem. Każdy z tych cztero, pięciowersów stanowi całość odrębną. Ewidentnie potrzeba tu przestrzeni. Każda refleksja jej potrzebuje. Bo tu refleksje pojawić się muszą. Wyobraźnia pracuje. Człowiek do nas przemawia, jakby z innego wymiaru. Jakby pod sufitem wisiał, albo na rękach chodził. A mówi o wszystkim: o polityce i politykierach, o religii i religijności, o szatanie i zombie, o prawdzie i fałszu, o ludziach i ludzkich zmorach, o nowoczesnych technologiach, o miastach, o parkach i kamienicach, o psie i psich lękach, o bezradności i niewidzialnych rękach, o domu, i o wielu innych sprawach. Od dziś wiem już na pewno, że szatan w mojej kuchni gościł. Niewątpliwie zawartość lodówki oceniał (wiem, bo ślad wyraźny po sobie zostawił),ale spodobać mu się chyba nie zdołała. Znudził się i sobie poszedł ;D Trochę tu depresyjnie, a trochę pokrzepiająco. Bo te trzy barmanki: wiara, nadzieja i miłość "już tu dawno nie robią", ale... "Ale póki śnią mi się młode lęki, nie jest źle. Ale póki śnią się młode sny, to najwidoczniej jest coś, co jest w stanie mnie obudzić". Sporo tu treści jak na cztery wersy. I do tego poczucie, że się jest gdzie indziej. Jakoś z boku. Jak ktoś, kto niby siedzi w swoim fotelu, ale jakoś koślawo, jakby go bolały te cztery wersy lub... cztery litery (niepotrzebne skreślić). Polecam. P.S. Łypię właśnie łakomym okiem na "Sekretne życie drzew" z przepięknymi zdjęciami Puszczy Białowieskiej i znowu o tym myślę: "Drobna zmiana" powinna być wydana w o połowę mniejszym formacie.