Drań, czyli moje życie z jamnikiem

„My jesteśmy tanie dranie, Dranie tanie niesłychanie…” Tak śpiewali Mieczysław Czechowicz i Wiesław Michnikowski w Kabarecie Starszych Panów w latach 60 i 70-tych. I tak nazwano ukochanego, wyczekanego jamnika małej Zosi Staneckiej i dorosłej Zofii Staneckiej autorki książki „Drań, czyli moje życie z jamnikiem”, która ukazała się nakładem Wydawnictwa KROPKA. Fazy rozwoju jamnika, jego rozważania, a także Zosię w domu, na podwórku, w szkole i na obozie narysowała dla Was i dla mnie Marianna Sztyma. W roku 1981 Zosia ma 9 lat. Za chwilę wybuchnie stan wojenny, milicja kolejny raz przeszuka ich mieszkanie, zabiorą maszynę do pisania i … aresztują tatę. Zosia czuje się samotna, nieszczęśliwa, zagubiona …, marzy o psie . Po wielu negocjacjach i błaganiach, rodzice kapitulują. Przecież wiadomo, że na smutek pomóc mogą … „Dwie łapki dodać dwie łapki, dodać ogonek równa się prawie cały jamniczek.” Na nowego członka rodziny wołają Drań, Draniuszek, Dranisław , ale też kluska, paróweczka, myszka i poduszkowiec. „Drań, bo w niewielkim jamniczym ciele dźwigał silny, niezłomny charakter. Szczekał basem, miał na każdy temat własne zdanie.(…) Był psem, którego nie tylko się kocha, ale i szanuje.” Jamniczek bardzo szybko przekonuje do siebie swoją nową ludzką rodzinę, potrafi robić maślane oczy lub uwodzicielsko przekrzywiać głowę, aby osiągnąć swój cel… - „… podobno właściciele psów (i kotów) dzielą się na tych, którzy przyznają się do tego, że śpią z psem (i kotem) w łóżku, i na tych, którzy się do tego nie przyznają.” Drodzy właściciele czworonogów, do której grupy należycie? Szalona radość Drania z powrotu Zosi do domu, czy czułe opieranie głowy na kolanach mamy nie mogą być udawane! I jak tu nie przymykać oka na zniszczenia. A lista zniszczeń jest bardzo dłuuuga. Tak długa jak grzbiet jamniczka: książki, lalki (a zwłaszcza ich nogi),kocyki, poduszki, pluszaki, kapcie, krzesła (znów najsmaczniejsze nogi),kable telefonicznie (w latach 80-tych przysmak psów). „Jeśli się kogoś kocha, to się kocha i już” - ząbki, pazurki, siuśki, trzeba przetrwać i już. Czytając „Drania czyli moje życie z jamnikiem” zawrzecie znajomość również z Jelonką, Wilusiem i Gromem. Zgłębicie jamnicze rytuały, oraz instrukcję obsługi dotyczącą wszystkich czworonogów. Kolejna, po mojej ukochanej „Lotcie …”, książka pani Zofii Staneckiej pełna ludzkich i psich uczuć, radości, sierści, falujących uszu, mokrego nosa i łapek pachnących suszonymi grzybkami. Cudowna pieskowo -Zosiowa historia ❤️ Polecamy niesłychanie - ja i Tanie Dranie 🥰🐕 (nie było jamnika)