Dramaty polskie

Marek Kochan żywi swoje dramaty diagnozami społecznymi, ale jednocześnie szuka formy teatralnej, które pozwoli te rozpoznania przekroczyć (… ). Twórczość ta oparta jest na nieoczekiwanych połączeniach współczesności oraz tradycji literackich i teatralnych. (… ) Echa uznanych konwencji pozwalają rozbić realizm obrazów wielkomiejskiego życia, a jednocześnie mocno się z nim sczepiają, tworząc nową jakość – trochę zaskakującą, trochę dziwaczną. Monika Żółkoś, „Dialog” Kochan zdradza zamiłowanie do groteski i żonglowania literackimi, kulturowymi i społecznymi kontekstami, wyróżnia go jednak dbałość o spójność dramatyczną wydarzeń, atrakcyjność miejscami sensacyjnej fabuły, wielość typów języka, jakim każe się posługiwać swoim postaciom, oraz sposób integrowania z własnym tekstem odwołań literackich, które mają nie tylko postać aluzji, ale też (… ) jawnie wmontowanych w kwestie cytatów. TR/PL Dramatopisarstwo Marka Kochana, niezależnie od portretowania świata mediów zagarniającego świat realny, wręcz zastępującego go wykreowanym obrazem, pokazuje także ciągłą grę między fikcją i rzeczywistością. Często gubimy się w kwestii, gdzie przebiega między nimi granica. Kalina Zalewska .