Dopóki nie zajdzie słońce. Tom 2

Nawet nie wiem, jak mam wyrazić wszystkie emocje, które mną teraz targają... Po zakończeniu pierwszego tomu już wiedziałam, że na drugi będę czekać że ściśniętym sercem i ogromną niecierpliwością. Teraz już wiem, że było warto czekać, a pani Ewa staje się jedną z nich ulubionych pisarek. Wspaniały styl. Talent do wywoływania ogromnych emocji. Właśnie tego szukam i właśnie to znalazłam. Nie lubię powieści zbyt błahych, zbyt lekkich, bo nie zostawiają we mnie żadnych śladów. Ta zostawiła we mnie ślad, który nieprędko zniknie. Może nawet nigdy? Jest tu wszystko, miłość, ból, samo życie. Polecam.