Don Kichot (edycja kolekcjonerska)

"Don Kichot z La Manchy" to dzieło ponadczasowe, nowatorskie, przełomowe. Powieść wyśmiewa utwory poświęcone stanowi rycerskiemu. Ośmiesza ich górnolotność, patos, bo przecie jakim sposobem rycerz miałby karmić się swą chwałą. Owych kawalerów za okrutne czyny, zbrojne napady, jatki, gwałty, chwalono w eposach, uwieczniano w pieśniach. Don Kichot a właściwie Kichana, szlachcic, właściciel małego majątku, pod wpływem rzeczonych eposów postanawia zostać błędnym rycerzem. Przedzierzga się w swą skorodowaną zbroję, siada na wymizerowanym koniu Rosynancie, w ręku dzierżąc kopię i nie mówiąc nic nikomu rusza na poszukiwanie przygód. A odnajduje ich bez liku, każda go ośmiesza, gdyż uważając się za wybawiciela uciśnionych, dziewic, wdów, biednych, staje się pośmiewiskiem. Ma swego brzuchatego giermka, Sancho Pansę, dla którego tylko jadło może przyćmić chęć do przygód. Wzdycha wciąż do pięknej jak słoneczny poranek, gdy ptaszyna kwili Dulcynei z Toboso. "Oto przedziwna natura niewieścia -rzekł Don Kichote. - Gardzić tymi, którzy je miłują, miłować, którzy nimi gardzą." Walczy ze sławnymi wiatrakami, krusząc na nich kopię i gałęzią napastując. Wierzy w wyimaginowane olbrzymy, czarowników z ich czarami. Pełen uporu, powoli dewastuje, piękno i bogactwo jakim słynęła Hiszpania w XVI i XVII wieku. Miguel De Cervantes y Saavedra to człowiek którego życie naznaczone było cierpieniem, biedą, więzieniem, ale to także mistrz pióra, które go uwieczniło. Żyjący na przełomie XVI i XVII wieku, ukończył swe dzieło w 1604 roku. Sprzedano dotąd ponad 200 mln egzemplarzy, tej ponad tysiąc-stronicowej powieści. Co jest światowym rekordem. Zdecydowanie polecam, stawiam 8/10.