Domek zapomnienia

Książeczka z późnego PRL-u z serii ,,Poczytaj mi mamo ’’. W nowym formacie kwadratowym, wprowadzonym po zmianach w 1974 roku. Książeczka cienka, dobry druk. Papier grubszy odrobinę. Ilustrowana przez Jerzego Flisaka. Bardzo pocieszne, humorystyczne ilustracje. Ułożone w sposób naprzemienny – kolor, sepia itd. Śliczna wierszowana historyjka o polnym skrzaciku. Był tak dobry i empatyczny ,że zapominając o swoich sprawach zajmował się wszystkimi wokół, co tego potrzebowali. Gdy któremuś ze zwierzątek przytrafiła się zła przygoda lub czegoś zabrakło, zaraz wołali po skrzata. A on leciał z wiatrem i pomagał jak umiał. Małej przepióreczce wyciągnął cierń ze skrzydełka, chomiczej rodzinie dostarczył zboże do obiadu, uczył małe myszki w leśnej szkole, szczypawce stawiał bańki itp. Aż pewnego dnia tak się rozsierdził, że postanowił wszystko rzucić w kąt i nie zajmować się cudzymi troskami. Odleciał daleko i zbudował cichy domek pośród traw. Czy udało mu się spokojnie mieszkać w domku na odludziu? Czy zwierzątka polne wołały i szukały skrzata? Co postanowił skrzat w związku z domkiem zapomnienia? O wszystkim przeczytacie w książeczce. Przesłanie jest takie ,że dobrze jest pomagać innym, być empatycznym. Nie można jednak przy tym zaniedbywać swoich obowiązków, trzeba też odpocząć. Przy ciągłym reagowaniu na takie alarmy , też można się wypalić i mieć dość wszystkiego. Nie można też odseparować się niewidzialną barierą od społeczeństwa, gdyż mieszka się zawsze wśród ludzi, chociażby się uciekło na koniec świata. Mądra życiowa powiastka. Polecam!