Dom tysiąca nocy

W pięknej scenerii słonecznego Sorrento rozgrywa się opowieść o ucieczce od trudnej i bolesnej przeszłości. Mamy tu troje głównych, ważnych bohaterów. Malwina – 50-letnia Polka, doświadczona niedawną tragedią, przyjeżdża do Włoch, by jako pomoc domowa zacząć pracę u 70-letniej Carli. Poznaje także obdarzonego talentem literackim 18-letniego wnuka Carli – Brunona. Pełen entuzjazmu Bruno pozwoli Malwinie na nowo poczuć, że żyje. Bruno – to tęskniący za matką, wychowywany od urodzenia przez babkę młody chłopak, który powoli staje się mężczyzną. Odkrywa on w sobie pisarskie powołanie i właśnie z pomocą Malwiny tworzy swoją pierwszą powieść, przy okazji ucząc się życia. Carla – to kobieta, która dla rewolucyjnych ideałów w młodości porzuciła własną rodzinę. Po latach zmuszona jest poświęcić się wychowaniu wnuka i teraz nie chce pozwolić mu odejść. Powieść napisana jest pięknym językiem ze świetnie zarysowanymi psychologicznie postaciami, pełna różnorodnych uczuć i emocji. Intryguje stopniowym ujawnianiem faktów z życia bohaterów i wspaniale wplecioną historią znajomości Fryderyka Nietzschego z Malwidą von Meysenbug. Gorąco polecam:) Moja ocena: 5/6 lub 7/10