Dom pełen kłamstw

To nic, że nie ugotowałam obiadu, to nic, że bałagan dookoła, że nie słyszałam dzwoniącego telefonu, nic, że nie zauważyłam kładącego się spać obok mnie męża, i nic, że jadłam mając tylko coś pod ręką, bo byłam tak zaabsorbowana czytaniem tej kryminalnej przygody. Historia była na tyle zaskakująca i wciągająca, że chodziłam z książką w ręku przez dwa dni, nie odrywając wzroku od napiętej akcji, zdarzeń, które otwierały oczy ze zdziwienia. Starą prawdą jest, że nie ufa się nigdy bezgranicznie, bo zawsze jest w każdym z nas ta szczypta podejrzliwości. Człowiek w swoim życiu dla wysokiego statutu społecznego, zdobywania, chęci posiadania, pożądania tego co nieosiągalne, ba, tego co zakazane jest się w stanie zmienić, niszcząc to, co budował latami, to co kochał i pielęgnował, rujnować siebie. Moją największą uwagę przykuł wątek policjant- żona zmarłego, czyli Kaja-Sebastian. Autorka Karolina Wójciak w niesamowicie zręczny sposób, cholernie mądry stworzyła idealne połączenie dwojga ciał, dusz i umysłów. Te kreacje są tak inteligentnie ulokowane w książce i całej tej historii, że na pierwszy rzut oka nie są dostrzegalne. Trzeba być w tej opowieści, by zrozumieć całą fabułę, pomysł i przekaz. Według mnie to właśnie Sebastian jest głównym rozgrywającym tej lektury. To jego działania i osobowość jest tu nieoceniona. Jego sposób bycia prowokuje do analizy. Karolina jestem pod wrażeniem tego, jaki masz dar do kreowania postaci. W jaki sposób nadajesz im styl życia, budujesz emocje, stwarzasz maniery i prowokujesz zachowania. Widać to w każdej Twojej książce. Brawurowo napisane!