Dom na wzgórzu

Kilka lat temu czytałam już jedną powieść Erskine Caldewll'a "Ziemia tragiczna" i byłam ciekawa innej jego powieści. Pisarz żył na amerykańskim Południu i znał stosunki tam panujące z autopsji. To dodaje wiarygodności jego książkom. Wydaje się, że jest to pisarz niedoceniany, jednak książką "Dom na wzgórzu" raczej nie podwyższył swych notowań. W tej książce jedynie godne uwagi jest tło społeczne. Natomiast postacie i sama akcja są dość mierne. Niewolnictwo zostało niby oficjalne zniesione, lecz siedzi głęboko w świadomości zarówno białych, jak i Murzynów. Są oni formalnie wolnymi ludźmi, ale na Południu nadal traktowani są jak niewolnicy, pracują bez wynagrodzenia i nie mają możliwości dysponowania własną osobą. Właściciele ziemscy to podupadła warstwa dążąca do samozagłady. Większość z nich nie potrafi zaakceptować zmian i samemu się zmienić, tak jak właściciel domu na wzgórzu, Grady Dunbar. Mogłaby z tego być świetna powieść przy lepszym dopracowaniu. A tak wyszła trochę rozbudowana nowelka, której akcja zamyka się w ciągu trzech dni. Historycznie i poznawczo książka jest ciekawa. Porusza ogrom cierpienia i zła, jakie zostało wyrządzone, a także wieloletnie trudności mentalne, społeczne i obyczajowe zanim doszło do jakichkolwiek zmian. Nadal mam w planie przeczytanie jeszcze jakiejś książki tego autora.