Dom na przełęczy

Druga część dylogii i moim zdaniem zdecydowanie lepsza, bo rzecz się dzieje po wojnie, a ja o wojnie czytać nie lubię. Młode małżeństwo Helena i Antoni przyjeżdża na wieś rodzinną mężczyzny i zamieszkuje w domku, który on otrzymał w spadku po babci. To właściwie rudera, którą młodzi muszą doprowadzić do stanu używalności, z czym mają duży problem z uwagi na panującą po wojnie biedę i trudności z dostaniem czegokolwiek. Jak wiadomo na wsi jest łatwiej Powieść o życiu w powojennej Polsce, czasach niezwykle trudnych, których większość czytelników po prostu nie zna. Powieść ciepła, pełna miłości i nauki wybaczania.