Dom na Kresach. Powrót

Po książkę sięgnęłam, bo temat Kresów jest mi szczególnie bliski. Stamtąd pochodzi moja rodzina ze strony mamy. Literatura kresowa ma w sobie jakąś magię, nostalgię, tęsknotę i ciepło. Zawsze liczę na poznanie nowych informacji. Zanurzając się w tej powieści poszerzyłam swoją wiedzę i pobyłam na chwilę w przedwojennym świecie polskich Kresów. Na przykładzie życiorysu głównej bohaterki Heleny Brońskiej dowiedziałam się, że życie polskiego ziemiaństwa na Kresach to nie była sielanka i idylla. Poznałam również wiele szczegółów z życia w takim dworze. Ta pograniczna ziemia przeżyła tyle tragedii. Kresów już nie ma. Ludzie, którzy opuścili te tereny do końca życia czuli niezakorzenienie i brak przynależności. Spalono im domy, by nigdy nie mogli powrócić. Przykrym jest fakt, że historia nad którą nikt nie miał kontroli tak boleśnie poturbowała im życie. POLECAM.