Dom na klifie

Bardzo lubię Monikę Szwaja i nie napiszę nigdy negatywnej opinii o jej książce.Ta również jest po prostu świetna. Śmiałam się przy niej i płakałam na zmianę od początku do końca jej lektury. Ona Zosia; "...Zosia Czerwonka była naładowana kompleksami po same uszy...". Nie poznała dotąd mężczyzny swojego życia, "...Adamowi zrobiło się trochę głupio za tych wszystkich facetów, którzy nie chcieli takiej sympatycznej Zosi. Po prawdzie, on też jej nie chciał...". Pracuje jako wychowawczyni w domu dziecka. Nie może już patrzeć na przekręty personelu zaczynając od dyrektorki a na kucharkach kończąc. Kocha swoich wychowanków i chciałaby otworzyć dla nich rodzinny dom dziecka. Niestety potrzebna jest do tego rodzina (mąż) i miejsce (odpowiedni dom). On Adam; sympatyczny prawie czterdziestolatek, z wykształcenia psycholog, który do tej pory nie uprawiał żadnego zawodu dłużej niż trzy lata. Aktualnie dziennikarz szczecińskiej telewizji, Zatwardziały kawaler, z tych co to nigdy się nie ożenią, znudzony już swoją pracą, szuka nowego pomysłu na życie. Ukochana ciocia Bianka zapisuje mu w testamencie swój wspaniały domek uwarunkowany; aby go otrzymać musi się ożenić a z domem ma zrobić "coś dobrego" Zosia poznaje testament ciotki Bianki i oświadcza się Adamowi i proponuje założenie rodzinnego domu dziecka. Adam podoba jej się, ale starannie to ukrywa, ewentualne małżeństwo stanowiłoby dla obojga dobry interes; ona, spełniłaby swoje marzenie i zaopiekowała się potrzebującymi dziećmi, on wypełniłby warunki testamentu i otrzymał dom.