Dom Dory

Nowa powieść Małgorzaty Cimek-Gutowskiej w poetyckich niedopowiedzeniach i realistycznych obrazach kreśli losy relacji między trzema pokoleniami kobiet. Tajemniczą rolę odgrywają w nich ptaki… "Szybuje, starając się wykorzystać wznoszące prądy powietrza. Oszczędza siły, bo ma ich coraz mniej. Płynie bezgłośnie na spotkanie z błękitną sójką. Musi się śpieszyć. Dotrzeć na miejsce, nim czerń nocy podda się szarości wczesnego świtu. Przypuszcza, że będzie na nią czekał. Może zmuszona będzie nawet stoczyć z nim nierówną walkę… Ona, mała pójdźka z nim – wielkim ptaszyskiem! No cóż,widać tak być musi. Ale sówka jest sprytna i dlatego wybrała ostatnie minuty nocy. Uprzedzi kruka, który przyleci pewnie chwilę później, gdy na wschodzie zaróżowieje niebo. Ona już będzie na parapecie albo nawet w pokoju… Najważniejsze, że w domu, do którego on nie ma wstępu. Martwi się tylko małą sójką. Jeżeli kruk ją przestraszy, odleci. Ale nie na darmo jest przemądrą sową! Odwróci jego uwagę, a wtedy mały ptaszek… Tak, to jest możliwe. Jest już taka zmęczona. Ma wrażenie, że jej puste kosteczki ważą tonę. A jednak frunie, aby dopasować ostatnią już część łamigłówki. Zniża lot i rozgląda się. Na płocie ani śladu kruczoczarnej sylwetki. Przez uchylone okno dostaje się do pokoju pachnącego igliwiem. Wypatruje błękitnych skrzydełek…"