Dolina Tęczy. Rilla Ze Złotego Brzegu

Oj, czasy dzieciństwa...Serię o Ani czytałam w takiej kolejności, w jakiej udawało mi się za PRL-u kupić lub pożyczyć poszczególne tomy. Zaczęłam od "Ani na uniwersytecie" z "Wymarzonym domem Ani", potem była właśnie "Dolina Tęczy" i "Rilla ze Złotego Brzegu", potem "Ania z Avonlea" i "Ania z Szumiących Topoli". Pierwszy tom przeczytałam na samym końcu. Kończąc z dygresją, muszę stwierdzić, że z perspektywy czasu właśnie "Rilla ze Złotego Brzegu" jest najciekawszą częścią cyklu. I książką moim zdaniem wybitną. Rzadko w literaturze zdarza się przedstawienie wojny z perspektywy osób nie biorących w niej bezpośredniego udziału, przebywających tysiące kilometrów od teatru działań wojennych, ale jednocześnie cierpiących i przeżywających te czasy podobnie (jeśli nie bardziej) niż walczący żołnierze. W "Rilli" mamy właśnie opis całej I wojny światowej, widzianej oczyma społeczności Glen St. Mary.Można więc do pewnego stopnia traktować "Rillę" jako powieść historyczną. Z drugiej strony jest tu też znakomicie zarysowana cała galeria postaci - od znanej już wcześniej, ale tu świetnie rozwiniętej Zuzanny Baker poprzez jej cudowną kuzynkę, koleżanki Rilli, małego Jasia, no i przede wszystkim samą Rillę. Córka Ani z niedowarzonego podlotka zmienia się i dojrzewa przez lata wojny. Jest to przedstawione cudownie i z psychologicznego punktu widzenia idealnie. Natomiast do dziś nie rozumiem, dlaczego tłumaczka (czy też Nasza Księgarnia) uznała za stosowne skasować z oryginalnego tekstu ponad trzy rozdziały, nie informując o tym w dodatku czytelników. Zabieg po prostu nieuczciwy, uzasadnienia zaś nie mogę sobie wyobrazić. Podobnie zresztą po wielu latach odkryłam ze zdziwieniem, że kolejni tłumacze zmieniali wg własnego widzimisię imiona bohaterów, nie tylko zresztą w tej części.