Dokonać niemożliwego

Historia dziedzica, który czuje się niechciany przez swoją chorobę. Opowieść o jednostce, bardzo emocjonalnej, powiedziałabym impulsywnym młodzieńcu, która powoli przeradza się w bardziej wielowątkową fantastykę, z historią, dużym konfliktem, kilkoma perspektywami i mocami. Przez ponad połowę dobrze mi się czytało, były momenty, które bardziej mnie angażowały, a przez inne mniej płynnie przechodziłam, ale powoli wdrażałam się w historię. Główny bohater mimo tego, że mógł mnie trochę irytować, to w miarę go rozumiałam (może to dlatego że też jestem w młodym wieku). Bardzo podobało mi się późniejsze rozbudowanie świata przedstawionego i tła historii, a także śledzenie innych członków rodziny (co w sumie jest rzadkością, bo zwykle mamy totalnie odmienną inną perspektywę, a tutaj się to gładko przeplata),a także bohaterowie drugoplanowi często mają swój wyraźny charakter, przez co lepiej można się zaangażować. Przejdźmy do tego, że końcówka mnie pochłonęła. Stawka bardzo się podniosła, emocje szarpały trochę w tą, trochę w tamtą. Nie spodziewałam się, że nagle akcja tak wybuchnie, ale było to świetne, i chciałbym się dowiedzieć co dalej.