Dobre żony

Dopiero teraz przeczytałam „Małe kobietki” i ich kontynuacje „Dobre żony”, amerykańską powieść autorstwa Louisy May Alcott, wydaną po raz pierwszy w roku 1868. Louisa May Alcott w prosty, przyjemny sposób przedstawiła rodzinę Marchów, od momentu, kiedy ojciec rodziny jest poza domem, ponieważ bierze udział w wojnie, aż do momentu kiedy córki dorastają i układają sobie własne życie. Przez oba tomy płynie się czytelniczo. Rodzina żyje w zgodzie i spokoju, ale nie oznacza to, że rodzina nie ma problemów. Owszem, ma i to dość dużo. Natomiast sposób w jaki je pokonują, okazując wzajemną miłość, szacunek i pomoc, wzbudza podziw. Dziewczęta wyrastają z marzeń, zderzają się z trudami i przeciwnościami życia codziennego, które lepiej lub gorzej udaje im się pokonać. Siotrzana miłość i przywiązanie, wsparcie, przebija z każdej strony książki. Pięknie pokazana jest wspierająca rola matki i ojca. Autorka przedstawia nam obraz nieco wyidealizowany, zapewne mający być wzorem stosunków rodzinnych w tamtym czasie. Z książki emanuje ciepło, dobroć, uczciwość, przywiązanie, poświęcenie dla rodziny i najbliższych. Wartości, które dzisiaj są również aktualne w życiu rodzinnym. Czytając tę powieść należy wziąć pod uwagę przede wszystkim czas i okoliczności w jakich toczy się akcja. Dziś życie, jakie prowadzi rodzina Marchów jest niemożliwe. Niemniej, można o nim poczytać, pomarzyć, poznać obyczaje tamtych czasów i zwolnić codzienne tempo. W mojej ocenie, to klasyk literatury pełen uroku, wzbudzający pozytywne emocje.