Dobre wychowanie

Cyt.: „- Większość ludzi pamięta, że feniks odrodził się z popiołów - powiedział - ale zapominają o jego drugiej cesze. - O jakiej? - zapytałam. - Że żyje pięćset lat.” Amor Towles, „Dobre wychowanie” Cyt.: „Staraj się, aby w piersi żywą zachować tę iskierkę niebieskiego ognia, którą zwie się sumieniem.” „Zasady uprzejmości i dobrego zachowania w towarzystwie i rozmowie spisane przez młodego George’a Washingtona” „Dobre wychowanie” to imponujący debiut Amora Towles’a, który ukazał się w 2011 i od razu trafił na listy bestsellerów The New York Times’a, The Boston Globe i Los Angeles Times’a i rozszedł się dotychczas w ponad milionowym nakładzie na całym świecie. Ten były doradca inwestycyjny z Nowego Jorku zapytany w jednym z wywiadów jak dużo czasu zajęło mu napisanie tej powieści przyznał, iż podszedł do tego właśnie jak doradca – zaplanował powieść na 26 rozdziałów a ponieważ w roku jest 52 tygodnie na napisanie i poprawienie każdego rozdziału poświęcił dwa tygodnie, więc jej napisanie zajęło mu rok. Jednak kolejne trzy lata upłynęły na wprowadzaniu poprawek i zmian więc powieść ukazała się po czterech latach. I ta inwestycyjna strategia zdecydowanie się opłaciła, gdyż „Dobre wychowanie” odniosło niebywały wręcz sukces komercyjny. W ostatnią noc 1937 roku dwie przyjaciółki, sekretarki w kancelarii prawnej spotykają w podrzędnym klubie jazzowym Nowego Jorku młodego bankiera. To przypadkowe spotkanie młodych kobiet i bogatego finansisty, których światy dzieli przepaść i jego zaskakujące konsekwencje zmieni w ich życiu wszystko. Ameryka w czasie wielkiego kryzysu, ogromnych nierówności społecznych i jednocześnie Ameryka wielkich możliwości. Kluby jazzowe i wystawne przyjęcia, eleganckie restauracje i eleganckie towarzystwo, ambicje i marzenia. Amor Towles z niezwykłą lekkością i elegancją prowadzi swoją opowieść, której akcja rozgrywa się na przestrzeni jednego, 1938 roku. To pogmatwana historia obu kobiet ale też historia Nowego Jorku lat trzydziestych i obie te historie wzajemnie znakomicie się uzupełniają. Niezwykły klimat tej powieści przypomina nieco „Wielkiego Gatsby’ego” a sama powieść, co część krytyków literackich przyznaje, przypomina zbyt wyraźnie „Śniadanie u Tiffany’ego” ale to nadal świetna historia, pełna pasji, żywa, dynamiczna i ze wspaniałymi szczegółami epoki.