Dobranoc, Auschwitz. Reportaż o byłych więźniach

Tak jak większość genialnych pomysłów tak też i idea napisania książki "Dobranoc, Auschwitz" zrodziła się przez przypadek. Maciej Zdziarski planował napisać reportaż o tym jak wygląda starość w Polsce. W trakcie zbierania materiałów trafił na cudowną osobę doktor Alicję Klich-Rączkę, geriatrę która z ogromną pasją i oddaniem opiekuje się byłymi więźniami obozów koncentracyjnych. Jej działania daleko wychodzą poza standardową pomoc lekarską. Organizuje (właściwie należy już użyć czasu przeszłego "organizowała") dla nich wycieczki, wspólne Wigilie, bieżącą pomoc. Robi to wszystko z potrzeby serca a swoich podopiecznych darzy ogromną przyjaźnią i szacunkiem. Dzięki niej Maciej Zdziarski i Aleksandra Wójcik mieli okazję porozmawiać z jej podopiecznymi i z tych rozmów zrodziła się książka która opisuje losy ostatnich żyjących więźniów Auschwitz których z roku na rok ubywa. Co ciekawe są to opowieści nie tylko o ich przeżyciach obozowych ale też o tym jak potoczyło się ich życie po wojnie. "Dobranoc Auschwitz" to opowieść nie tylko o kilku bohaterach tej książki wymienionych z imienia i nazwiska. To opowieść o stekach tysięcy więźniów obozów hitlerowskich którzy nawet po tylu latach muszą walczyć o prawdę i nieprzeinaczanie historii (ileż to razy, nawet współcześnie słyszy się o "polskich obozach śmierci"). Każda historia jest przejmująca, każda chwyta za serce i każda powinna zostać zachowana dla kolejnych pokoleń. Szczególnie że dla naszych dzieci II wojna światowa będzie tak samo odległym okresem historyczny jak rozbiory Polski. Zachęcam do lektury.