Dobra krew. W krainie reniferów, bogów i ludzi

Nieńcy to prowadzący wędrowny tryb życia naród zamieszkujący północnosyberyjską tundrę w okolicach półwyspu jamalskiego. Książka jest relacją autorki z jej dwumiesięcznego pobytu w tej części świata. Zamieszkując u nienieckiej rodziny Akatteto prowadzącej koczowniczy tryb życia reporterka stała się niejako członkiem tej rodziny, przemieszczała się wraz z nimi poznając daleki od cywilizacji styl życia, uczestniczyła w codziennych zajęciach, spała w czumie , spożywała te same posiłki i pomagała w ich przygotowaniach. Pięknie wydana książka , wzbogacona o fascynujące fotografie obrazujące codzienność tubylców przybliża życie ludu trudniącego się hodowlą reniferów i głównie z nich żyjąc, mając na uwadze surową, nieurodzajną przyrodę tundry. Jest to portret ludzi szczęśliwych, samowystarczalnych, żyjących w zgodnie z rytmem przyrody. Pobyt autorki książki w tej części świata kojarzy mi się z „ obozem przetrwania” z uwagi na trudne warunki życia z dala od cywilizacji. Największe wrażenie zrobiło na mnie zdjęcie na którym autorka pije za pomocą chochli posoloną krew, jeszcze ciepłą ze świeżo rozciętego renifera. Fascynująca lektura o ludziach z krańca świata i odważnej samotnej podróży autorki . Spora dawka wiedzy o kulturze i wierzeniach mieszkańców z otoczką szacunku i kultu wokół renifera będącego jedynym żywicielem rodzin, tradycji, starych wierzeń szamańskich i miejscowych zwyczajów. Książka bardzo mnie zaciekawiła .