Dobra koleżanka

Dawn Schiff jest księgową w firmie, gdzie wszyscy uważają ją za dziwną, choć mi bardziej pasowało określenie "niezdiagnozowana". Kocha żółwie, zbiera ich figurki i obdarowuje nimi Natalie Far­rell, liderkę sprzedaży, z którą koniecznie chce się zaprzyjaźnić. To jest część wspólna historii, później następuje jej rozwarstwienie, gdyż perspektywa Dawn nie jest tożsama z perspektywą Natalie. Ta pierwsza ukazuje wydarzenia i swoje odczucia w mailach do przyjaciółki z dzieciństwa. Natalie jest narratorem w teraźniejszości, przedstawiając historię począwszy od chwili, gdy pewnego dnia poukładana Dawn nie pojawia się w pracy. Powieść jest thrillerem psychologicznym, który został bardzo sprawnie zbudowany. Napięcie sukcesywnie rośnie, tajemnicze wydarzenia piętrzą się, a historia ze strony na stronę coraz bardziej się gmatwa. Nic nie jest oczywiste, nie wiadomo, kto mówi prawdę. Psychologiczny aspekt ukazuje mroczne oblicze ludzkiej psychiki. Choć początkowo wydawało się, że autorce nie uda się połączyć sprzecznych informacji, by nie wyszła abstrakcja, to okazało się, że wyszła jednolita historia. Reasumując — podobało mi się.