Do końca świata

Zaskakująca, smutna, momentami szokująca... a jednak jakże prawdziwe są w niej zapisane ukryte pragnienia, za którymi stoi ból niefizyczny, ból serca, duszy i istnienia. Obraz ojca i syna, którzy stają w obliczu wspólnej tragedii. Jakże inaczej każdy z nich sobie z nią radzi. Jeden staram się z nią pogodzić, drugi ucieka w świat stworzony przez siebie samego. Dwie różne postawy, dwa różne zachowania, a jednak bardzo się ze sobą przeplatają i uzupełniają. Do tego styl narracji wciąga czytelnika w oba te światy, wiąże z bohaterami i pozwala poczuć ten ból. Tę książkę zdecydowanie polecam wszystkim, którzy lubią portrety psychologiczne oraz historie, które na długo pozostają w sercu i głowie. Za możliwość przeczytania dziękuję Ewelinie z Zaczytanej Ewelki oraz autorowi.