Franciszek Karpiński był zafascynowany kulturą ludu. Tłumacząc psalmy, przywiązywał dużą wagę do jasnego i czytelnego języka. Krytykował przekłady Kochanowskiego za rozwlekłość, niezgodność z oryginałem i zbyt częste nawiązywanie do mitologii. Tworzył sielanki (Laura i Filon),wiersze miłosne (Do Justyny. Tęskność na wiosnę),dumy, elegie, wiersze patriotyczne (Żale Sarmaty nad grobem Zygmunta Augusta, Pieśń dziada sokalskiego),pieśni religijne, które stały się bardzo popularne (Kiedy ranne wstają zorze, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Zróbcie mu miejsce, Pan idzie z nieba, Bóg się rodzi – moc truchleje, Nie zna śmierci Pan żywota, Bracia patrzcie jeno.
Klimat książki
Klasyczna, pełna lekkości i prostoty liryka oświeceniowa, łącząca motywy miłosne z ludową wrażliwością i spokojem natury.
W skrócie
- Wyraźny wątek romantyczny
- wolne tempo
Tropy
- idealizacja natury
- miłość nieosiągalna
- prostota języka
Szczegóły
- Data wydania
- 1 lutego 2009
- Wydawnictwo
- Wolne Lektury
- Język
- polski
- Format
- e-book
- Gatunek
- poezja
Inne książki autora
(26)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Do Justyny" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.