Do Jezierskiego kasztelana, odgrażającego palem na rękę piszącego paszkwile

Franciszek Zabłocki stał się dla części przeciwników reform — gotowych z pomocą Rosji, Austrii czy Prus uczynić wszystko dla zachowania ówczesnego, przeżartego korupcją ustroju — największym wrogiem. Kasztelan łukowski, niejaki Jezierski, wniósł nawet wobec Zabłockiego oficjalną skargę, jako na burzyciela wolności szlacheckiej. Do tego, już raczej prywatnie, groził mu obcięciem ręki. Na reakcję Jezierski nie musiał czekać długo. Zabłocki poświęcił mu ten a paszkwil.