Do grobowej deski

Nie wiem czy też macie z tym problem, ale mnie pisanie o kolejnych tomach serii, sprawia zawsze pewną trudność. Chodzi mi o przedstawienie swoich wrażeń, tak by nie zdradzić nic z fabuły. Jest to szczególnie ważne dla tych, którzy daną serię mają dopiero w planach. Też tak macie? "Do grobowej deski" to drugi tom cyklu Potomkowie. I tak jak w poprzedniej części, niezmiennie zachwyciłam się postacią nestorki rodu Kręciszów, Ingrid Kręcisz. Oj, niezła z niej aparatka. Mimo siedemdziesięciu sześciu lat na karku, naprawdę jeszcze potrafi zaszaleć. A niewyparzonej buzi, mogłaby jej pozazdrościć osoba o połowę młodsza. Jako, że już dużo w życiu przeżyła, dużo widziała i doświadczyła, ma w sobie wielką mądrość życiową. Swoją rodzinę stara się trzymać w ryzach...ale jej potomkowie też potrafią być krnąbrni. Przyznam się, że to właśnie Ingrid jest moją ulubienicą. Zresztą najmłodsze pokolenie rodziny, również ma wiele dobrych cech. A co znowu u Kręciszów się nawyczyniało, jakie nowy dramy rozkręcili, to już sami przeczytajcie. Lubię humor autorki, tutaj też go nie brakuje. To taki trochę czarny, angielski humor ale idealnie się komponuje z fabułą. Myślę, że i my niejednokrotnie zetknęliśmy się z osobami w typie Ingrid czy jej bliskich. Wszak obok nas żyją różne osobowości. I znów autorka pozostawiła mnie z niedosytem, bo zakończenie rodzi tylko pytania...a także ciekawość, co też Agata Bizuk planuje w kolejnej części. Ja teraz czekam na kontynuację a Was zapraszam do lektury.