Do D... D

Do D... D... Mo­ja piesz­czot­ka gdy w we­so­łej chwi­li  Po­cznie szcze­bio­tać i kwi­lić, i gru­chać:  Tak mi­le gru­cha, szcze­bio­ce i kwi­li,  Że nie chcąc słów­ka żad­ne­go po­stra­dać,  Nie śmiem prze­ry­wać, nie śmiem od­po­wia­dać,  I tyl­ko chciał­bym słu­chać, słu­chać, słu­chać.    Lecz mo­wy ży­wość gdy oczki za­pa­li  I po­cznie moc­niej ja­go­dy ró­żo­wać,  Per­ło­we ząb­ki bły­sną śród ko­ra­li:  Ach! [...\Adam MickiewiczUr. 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu koło Nowogródka Zm. 26 listopada 1855 r. w Konstantynopolu (dziś: Stambuł) Najważniejsze dzieła: Ballady i romanse (1822),Grażyna (1823),Sonety krymskie (1826),Konrad Wallenrod (1828),Dziady (cz.II i IV 1823, cz.III 1832),Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1833),Pan Tadeusz (1834); wiersze: Oda do młodości (1820),Do Matki Polki (1830),Śmierć pułkownika (1831),Reduta Ordona (1831) Polski poeta i publicysta okresu romantyzmu (czołowy z trójcy ?wieszczów?). Syn adwokata, Mikołaja (zm. 1812) herbu Poraj oraz Barbary z Majewskich. Ukończył studia na Wydziale Literatury Uniwersytetu Wileńskiego; stypendium odpracowywał potem jako nauczyciel w Kownie. Był współzałożycielem tajnego samokształceniowego Towarzystwa Filomatów (1817),za co został w 1823 r. aresztowany i skazany na osiedlenie w głębi Rosji. W latach 1824-1829 przebywał w Petersburgu, Moskwie i na Krymie; następnie na emigracji w Paryżu. Wykładał literaturę łacińską na Akademii w Lozannie (1839),a od 1840 r. literaturę słowiańską w College de France w Paryżu. W 1841 r. związał się z ruchem religijnym A. Towiańskiego. W okresie Wiosny Ludów był redaktorem naczelnym fr. dziennika ?Trybuna Ludów? i organizatorem ochotniczego Zastępu Polskiego, dla którego napisał demokratyczny Skład zasad. autor: Cezary Ryska Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.