Dmuchany domek

Więcej opinii znajdziesz na www.jakeczyta.blogspot.com Moje pierwsze spotkanie z Edwardem Lee miało miejsce przy okazji „Miasta piekielnego”. Pomyślałem wtedy, że to po prostu naprawdę dobry horror. Kolejne książki autora szybko pokazały jednak jego prawdziwe oblicze — ekstremalny horror w najczystszej postaci. Nie chodzi tu wyłącznie o gore. Body horror, seks wymieszany z przemocą i brutalność to znaki rozpoznawcze Lee. „Dmuchany domek” to zbiór dwóch nowelek, którym zdecydowanie bliżej do seksualnego body horroru niż klasycznej grozy. Tytułowy „Dmuchany domek” opowiada historię bogatego małżeństwa, które na urodziny syna wypożycza dmuchany zamek do skakania. Kiedy bohaterowie do niego wchodzą, dochodzi do absurdalnej i makabrycznej przemiany związanej z ich cielesnością. Sytuacja szybko zaczyna obnażać ich prawdziwe charaktery i relacje. Druga historia — „Interes Bigheada” — skupia się wokół odciętego przyrodzenia potwora. Dwie dziewczyny i ich chłopacy trafiają na osobliwy artefakt, który zaczyna wywierać na nich niepokojący wpływ. To dobrze napisane historie, ale zdecydowanie nie dla każdego. Lee bardzo świadomie przekracza granice dobrego smaku i momentami idzie w skrajną groteskę. Szczegółowe, ekstremalne opisy mogą wielu czytelników zwyczajnie zniesmaczyć. Mnie ta konwencja nadal bawi i intryguje, ale po tej książce czuję, że potrzebuję chwili przerwy od autora.