Długie południe

Z radością i z ciekawością sięgnęłam po drugi tom sagi. Anna wraz z dziećmi musi radzić sobie bez męża, o którym nadal nic nie wie. Czy udało mu się przeżyć i czy kiedyś jeszcze się spotkają? Kiedy w końcu wojna się skończyła, ci którzy przeżyli muszą spróbować wrócić do normalnego życia, jednak nic już nie będzie takie same. Siostry Polakowskie Zosia i Ela mające pod opieką młodego brata Krzysia, muszą pomyśleć też o sobie. Kierując się głosem serca jedna z sióstr wraca do kraju, druga rozpoczyna życie w Anglii. Koniec wojny to początki nowego życia, to również czas zmian, nowego ustroju w kraju, nowego porządku. Jaki los czeka członków rodziny Polakowskich ? Książkę czytało mi się dobrze, chociaż przez kilkadziesiąt początkowych stron moje zainteresowanie nieco osłabło to wkrótce powróciło ze zdwojoną mocą. Niestety fabuła zakończyła się zbyt nagle w bardzo ciekawym momencie, no i niestety znowu muszę czekać na dalszy ciąg. Jeśli jesteście już po pierwszej części to polecam część drugą, a jeśli jeszcze nie poznaliście tej rodziny to polecam wam zarówno pierwszą część "Nagły świt" jak i drugą "Długie południe".