Długa zima w N.

Maria B. kobieta piękna, mama, żona i...kochanka. Z jednej strony wzorowa pani domu, piekąca bułeczki w każdą niedzielę, z drugiej kobieta wamp, niezaspokojona erotycznie, szukająca ciągle nowych doznań. Wplątała się w romans z Aleksjejem W. prokuratorem , który gdy grunt zaczął palić mu się pod nogami, bo żona zaczęła coś podejrzewać wycofał się z płomiennego romansu. Maria nie była tym zachwycona. To ona mogła zmieniać mężczyzn, ale żeby mężczyzna porzucił ją ot tak, z dnia na dzień! Nie chciała się z tym faktem pogodzić. „Tęskniła za kimś, przy kim mogłaby być w pełni sobą, a wdawała się w grę, w której bycie sobą było wręcz niedopuszczalne” Ratunkiem z całej tej sytuacji był awans męża i związany z tym wyjazd do miasteczka N. Tutaj małżonek B. miał rozwijać swoja karierę deweloperską. Niestety Maria nie potrafiła zakończyć swoich internetowych podbojów. Jako Madamme_83 podbijała dalej portal randkowy. To było jej życie, jej świat. Tutaj tworzyła rzeczywistość, w której była panią swojego losu, a poza tym czekała, aż ponownie napotka w sieci Aleksjeja. Nie mogła mu wybaczyć nagłego rozstania. Nie polubiłam Marii, a wręcz mogę śmiało stwierdzić, że mnie denerwowała. Zawsze skoncentrowana tylko na swojej osobie, dbająca tylko o swoje dobro, potrzebująca ciągłych pochwał za wszystko co robiła, bo inaczej traciła zapał do czegokolwiek. Musiała być na okrągło w centrum uwagi, mieć przewagę nad innymi, chciała non stop dominować, „mieć coś, czego mąż nie mógł mieć sam” np. drugiego wspólnego dziecka. To jej dodawało sił i upewniało, że jest lepsza. Z drugiej strony Misiek, jej mąż, zupełne przeciwieństwo Marii. Opiekuńczy, cierpliwy, zaradny, świata nie widzący poza swoimi skarbami: żoną i 4-letnią córeczką. Ciągłe nieporozumienia między małżonkami, wybuchy złości Marii źle wpływały na rozwój emocjonalny dziewczynki, która potrzebowała „normalnej matki” Pani Alina w bardzo dokładny sposób przedstawia portrety psychologiczne zarówno pierwszo jak i drugoplanowych bohaterów, co jest wielkim atutem tej powieści. Świetnie kreuje obraz polskiej wsi, gdzie wszyscy wszystko wiedzą o wszystkich. Gdzie listonosz czyta potajemnie korespondencję mieszkańców, żeby móc ich później szantażować, a pani sprzedawczyni ze spożywczaka zna wszystkie najświeższe plotki o tym, kto, co i kiedy zrobił i doszukuje się w nich sensacji. Dodatkowo wielkim plusem jest włączenie do fabuły wątku kryminalnego, który nadaje książce rozpędu ,wzbudza w czytelniku ciekawość i dreszczyk emocji. Punkt kulminacyjny powieści był dla mnie zupełnym zaskoczeniem. Myślę, że lekki, przyjemny styl pisania autorki, kontrowersyjne wątki, i wspaniale wykreowani bohaterowie urzekną wielu czytelników i spowodują, ze książka na długo zostanie w ich pamięci.