Dla dobra dziecka. Szwedzki socjal i polscy rodzice

Ciekawa xiążka, bo dotykająca ważnego dla każdego rodzica tematu. Na dodatek Czarnecki sprawia wrażenie bezstronnego reportera, który wytyka błędy zarówno rodzicom jak i szwedzkim instytucjom. Niesamowite, że wszyscy chcą dobrze a wychodzi źle. W trakcie lektury pojawiły się u mnie dwa pytania, na które niestety nie znalazłem odpowiedzi w xiążce, ale oczywiście, to nie jest wina autora. Po pierwsze jak to jest możliwe, że w Szwecji dziecko jest niby traktowane jako autonomiczna jednostka, która ma te same prawa co dorosły i w związku z tym może na przykład odmówić sprzątania swojego pokoju albo nałożenia ciepłej czapki a nie może kupić alkoholu aż do 21 roku życia? Po drugie jak to jest, że największym sprzymierzeńcem polskich rodziców w walce ze szwedzkim socjalem są rodziny muzułmańskie z Bliskiego Wschodu, czyli ci sami ludzie, których wielu Polaków uważa, za zacofanych dzikusów?