Dieta (nie) życia

"Dieta (nie)życia" to autentyczna historia dziewczyny, która walczy z anoreksją. I chyba właśnie dlatego, że jest to relacja osoby, która walczy z chorobą sięgnęłam po tą książkę. Jako magister pedagogiki miałam dość naukowych zwrotów oraz suchego przedstawiania przyczyn i objawów choroby. Dodatkowo chciałam bliżej się zapoznać z tym jak myśli anorektyczka, wszak dzięki temu mogę lepiej zrozumieć jedną z dziewczyn z mojej byłej uczelni, obrazu której nigdy nie zapomnę – w końcu nie często mija się na uczelni żywe szkieletory z kawą w ręku. Oprócz wyżej wspomnianej dziewczyny w moim bliższym otoczeniu występowało bądź nadal jest wiele przypadków anorektyczek, które mają swój określony system wartości i priorytetów, i które niezaprzeczalnie wymagają pomocy. Ale mniejsza o to – miało być o książce. Karolina opowiada nam swoją historię o początkach anoreksji i o walce z nią. Poznajemy to jak o sobie myślała i jak wpływali na Jej postawę ludzie z Jej otoczenia. Kiedy nasza bohaterka zaczęła chorować? Ona sama nie wie, jak twierdzi zawsze czuła się grubo, jednakże mimo tego jak się czuła była akceptowana przez koleżanki. „Sytuacja nieco odmieniła się po przeprowadzce do Warszawy. Ze względu na pracę moich rodziców często musiałam zmieniać miejsce zamieszkania, znajomych, otoczenie. W stolicy zaczęły mnie spotykać nieprzyjemności. Dzieci z tutejszego podwórka nie były tak wyrozumiałe. Często zamiast pytania: Jak masz na imię? Słyszałam Ile ważysz? Te słowa bardzo raniły.” Z tego co wiem często zaczyna się właśnie tak – przez poczucie braku akceptacji i zrozumienia rówieśników, do czego często dochodzą jeszcze inne czynniki. "Dieta (nie)życia" jest zapisem walki z chorobą. Autorka opisuje jej nawroty i nadzieję na przezwyciężenie tego co niszczy jej życie. Karolina Otwinowska przedstawia nam bardzo szczegółowo swoje doświadczenia związane z anoreksją. Dla mnie to była podróż do świata, który był dla mnie nie do końca zrozumiały mimo tego, że tak bardzo był obecny w moim najbliższym otoczeniu. Polecam wszystkim tym, którzy chcą się zapoznać z nie naukowym obrazem powyższej choroby.