Diablo: Wojna grzechu

„Grzechu warte ?” Diablo kojarzy mi się z ulubioną grą komputerową. Mroczną walką z watahami złych pobratymców piekieł. Z przerażającym intrem drugiej części. Z radością pożyczyłem od siostrzeńca cegłę pod tytułem „Diablo wojna grzechu”. Z początku szło ciężko. Głównym winowajcą jest styl autora, który jest specyficzny. Szybko jednak okiełznałem jego wady i zalety i poszło żwawiej z górki. Historia jest prosta, żeby nie zgrzeszyć, że banalna. W połowie wiemy, że główny bohater wygra, pozostaje odgadnąć jak. Czego mi tu brakowało najbardziej ? Mroku typowego dla gry. Jest w książce trochę makabry, ale stanowczo odmiennej od tej z ekranu komputera. Jeśli miałbym wybrać – to stawiam na grę. „Diablo. Wojna Grzechu” mimo swej prostoty, czyta się wyśmienicie i lektura wciąga. Objętość przestaje przerażać, a karty idą coraz szybciej pod palcami. Jeżeli szukacie nie wymagającej lektury na kilka wieczorów, to ta książka jest dla was. Polecam