Diablo. Wojna Grzechu #1: Prawo krwi

Kto by się spodziewał! Jestem wielką fanką Diablo II i Diablo III, prędzej czy później zagram też w Diablo I, a po przeczytaniu tej książki zapewne przeczytam kolejne i już nie będę mogła po prostu nie zagrać. To nie są wyżyny literackie, warto powiedzieć to od razu, ale dostarczyły mi niesamowitej rozrywki. Czyta się super szybko, zaczęłam jednego dnia późną nocą, dziabnęłam ponad połowę i drugiego rano dokończyłam. W zasadzie to była warta tego, żeby skończyć już za jednym razem, ale naprawdę zamykały mi się oczy, piątek, koniec tygodnia, zawsze wtedy dopada mnie zmęczenie. Niemniej zasypiałam z myślą, że piękna sobota zacznie się z końcem pierwszego tomu, po przebudzeniu też już tylko szukałam wzrokiem czytnika, żeby nie wychodząc z łóżka dokończyć lekturę. Rzadko tak mam, więc lektura zdecydowanie mnie ujęła. Jest to zwyczajnie dobre fantasy, tak jak już powiedziałam, nic w stylu Tolkiena czy Sandersona (którego zresztą fanką nie jestem),ale przyjemne czytadełko z ciekawą historią, wątkami pobocznymi, wszystko ma sens, czytelnik bardzo chce się dowiedzieć co będzie później, zdecydowanie ciągnie mnie do kolejnych tomów. Magia, demony, anioły, wieśniacy, szlachcice, podróżowanie konno, lasy, dla mnie bomba. Fabuła bardzo przypominała mi wędrówkę Wiedźmina z Milvą, wampirem i sama już nie pamiętam kim, Wiedźmin podobał mi się bardziej, ale od razu mi się z tym skojarzyło, taka wesoła kompania. Są minusy i to znaczne, wszyscy są w tej powieści mega naiwni, każden jeden łyka jak pelikan wszystko, wielka miłość się w tej książce rodzi od jednego spojrzenia i potem ludzie już do siebie mówią "ukochany/ukochana", osoby, które nigdy wcześniej nie widziały czarów, czegoś nadprzyrodzonego również od razu przechodzą z tym do porządku dziennego. Nie ma scen seksu, a erotyka jest koszmarnie niezdarna, nawet te jej szczątki. Ale to mniejsza o to, do przeżycia, to jest książka o potworach, nie o miłości. Jak ktoś liczy na rozbudowane relacje międzyludzkie, zawiedzie się. Dla fanów Diablo to już w ogóle pozycja obowiązkowa, początkowo byłam trochę rozczarowana, że nie znam tych postaci, ale czasem gdzieś tam coś tam przemyka znanego z gier. Nie mogę się doczekać następnej części.